Chapter.12 CUT

**อ่านช้าๆ ซึมซับกับบรรยากาศที่เป็นใจภายใต้คืนที่ไร้แสงจันทร์และความรักของนายท่านอู๋อี้ฟาน**

          ((เธอทำตัวเองทั้งนั้น จางอี้ชิง))

“ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย อ๊า” นิ้วชี้และนิ้วนางคีบเข้าที่เม็ดเล็กๆกลางอกอย่างหมั่นเขี้ยว เวลาอย่างนี้ยังจะเถียงอีก เพราะน่ารักแบบนี้ไง เลยโดนแกล้งบ่อยๆน่ะ

“อื้อ อ..อืออ” ปลายนิ้วยังวนอยู่บริเวณอก ส่วนมือหนาอีกมือก็ล้วงเข้าไปเสื้อยืด ลูบผ่านหน้าท้องจนอี้ชิงขมวดเกร็ง

ในที่สุดนายท่านก็จัดการปราการด้านบนออก เผยให้เห็นผิวสีน้ำนมเนียนมือ พอมือใหญ่จะปลดปราการชั้นล่าง อี้ชิงก็รีบรั้งมือไว้ทันที

“จ..จะ‘ทำ’เลยเหรอครับ ตรงนี้เลยเหรอ” รู้ว่ายังไงก็ไม่น่ารอด คนตัวเล็กก็ได้แต่ถามไปบิดไป

ก็ไหนบอกว่าตรงนี้เป็นสถานที่รำลึกถึงคุณแม่ไง จะทำแบบนั้น...มัน

((หึ แม่ฉันไม่ว่าหรอก คงจะดีใจด้วยซ้ำไป))

“หวา” ยังไม่ทันตั้งตัว กางเกงขาสั้นของอี้ชิงก็ถูกขโมยไปโดนคุณอี้ฟาน เหลือแต่กางเกงในสีเหลืองลายเป็ด..ปิดปกคลุมอยู่แค่นั้น

“ฮื่อ ไม่เอา อย่าจ้องสิ” คู่มือบางยกขึ้นบังใบหน้าของร่างสูง สองขาบิดเข้าหากัน อี้ฟานหัวเราะในลำคอ มือซ้ายรวบสองมือของอี้ชิงออกจากหน้าตัวเอง แล้วกดจูบลงบนฝ่ามือทั้งสอง ส่วนมือขวาก็ไม่ปล่อยว่าง นิ้วชี้เกี่ยวตามขอบยางกางเกงใน แล้วปล่อยให้ดีดแก้มก้นดังเพี๊ยะ

“อย่าแกล้งผมนะ” เจ้ากระต่ายน้อยขู่ คราวนี้มังกรเลยยกยิ้มเจ้าเล่ห์ ขยับใบหน้าเข้าใกล้เหยื่อแสนหวาน

((อยากเจอของจริงแล้วสิ กระต่ายหื่น))

“ม..อ๊า” อี้ชิงส่ายหน้า เผลอครางเสียงหวานออกมาทันที เมื่อแครอทน้อยใต้เป็ดเหลืองถูกรุกราน มือหนาล้วงเข้าไปในกางเกงใน จับหมับที่รอบท่อนแครอทจิ๋ว ปลายนิ้วโป้งหยาบเคล้นคลึงส่วนหัว บางครั้งก็แกล้งกดน้ำหนักลงแรง

“อะ.ฮะ อ้ะ” อี้ชิงรู้สึกอึดอัดไปหมด ภายในกางเกงตัวน้อย ทั้งมือใหญ่ของคุณอี้ฟาน กับน้องชายที่เริ่มขยายตัวอัดแน่นอยู่ด้วยกัน ทรมานจนต้องปัดป่ายขาไปมา

และมาเฟียหน้าหล่อก็ยังใจร้าย ขยับมือขึ้นลงเร็วขึ้น เร็วขึ้น จนสีหน้าอี้ชิงเริ่มบิดเบี้ยว ในที่สุด ของเหลวสีใสก็ไหลออกมา เปรอะเปื้อนทั้งหน้าท้องตัวเอง มือคุณอี้ฟาน และกางเกงในตัวน้อย

((หืม แค่ precum เองเหรอ)) ก้านนิ้วยาวยังปัดป่ายไปทั่วส่วนหัว และผละออกมาถึงปราการชิ้นสุดท้ายออกไป ร่างบอบบางบนโต๊ะสะท้อนกับแสงไฟสีอ่อน ไหนจะผิวกายที่เริ่มบ่มสีระเรื่อทั่วร่าง

ต้องอดใจแค่ไหนที่จะไม่ฟัดแรงๆให้ช้ำกันไปข้าง

อี้ฟานจับขาอี้ชิงยกขึ้นทั้งสองข้าง ร่างบางหายใจหอบเอนเท้าแขนไปข้างหลัง เอนน้ำหนักมาฝั่งขวาเยอะหน่อยจะได้ไม่ปวดแผล อี้ชิงแอบขัดขืนมือหนาที่กำลังแยกขาทั้งสองข้างออกกว้าง แต่สุดท้ายนายท่านก็แทรกตัวเข้ามาตรงกลางได้อยู่ดี

เมือกลื่นสีใสเต็มมือถูกป้ายลงที่ช่องทางด้านหลัง ถึงแม้น้ำจากตัวเองเมื่อครู่จะอุ่น แต่เมื่อปลายนิ้วสอดเข้ามาภายใน อี้ชิงก็อดไม่ได้ที่จะสะดุ้ง สองมือเกาะแขนคุณอี้ฟานแน่น เบะปากน้ำตาคลอเพราะมันเสียดเกินจะทนไหว

“ฮ้า..ฮะ”

“ฮึ่มมม” อี้ฟานครางเสียงต่ำในลำคอ ใบหน้าไร้เดียงสาที่แสดงตามความรู้สึก แต่กลับดูยั่วยวน ช่องทางร้อนนิ่มก็ช่างตอดรัดเสียจนอยากเปลี่ยนจากนิ้วเป็นอย่างอื่น

((กระต่ายน้อย เตรียมใจพร้อมแล้วหรือยัง))

“อ้ะ” อยู่ๆก้านนิ้วยาวก็ผละออกไปอย่างรวดเร็วจนอี้ชิงรู้สึกโหวง มือข้างหนึ่งของอี้ฟานจัดการส่วนล่างของตนเอง ใบหน้าก็ลงมาไซ้ซอกคอหอมๆ จูบประทับตราไว้หลายๆรอย ให้รู้ว่านี่คือคนที่นายท่านเลือกแล้ว

“ฮื่อ ล..ลามก” อี้ชิงครางฮือ เมื่อมือหนาจับมือบางของตนเองให้ไปกอบกุมลูกมังกรไว้ อี้ชิงเบือนหน้าหลบ สองมือสั่นเมื่อรู้สึกถึงความร้อนและแข็งของเจ้าตัวร้าย ภาพครั้งแรกที่เคยเห็นยังจำได้ติดตา

จะเข้ามาได้จริงๆเหรอ ก็มัน..ใหญ่ขนาดนั้นนี่นา

((อ้าขากว้างๆ)) อี้ฟานจับหน้าเจ้ากระต่ายมารับจูบหนึ่งที แล้วเริ่มจับขาขาวอวบแยกตั้งฉาก เอาความยาวแข็งขืนไถตามปากบ่อน้ำหวาน ทุกกิริยาท่าทางที่ทำ สายตาคมไม่ละออกไปจากดวงหน้าหวานเลย

“โอ้ย!! ฮึก” เมื่อความร้อนจัดสอดแทรกเข้ามาเป็นครั้งแรก สิ่งเดียวที่คนตัวเล็กรู้สึกได้คือความเจ็บปวด ความนุ่มนิ่มด้านในตอดรัดและดูดกลืนหัวมังกร แน่นเสียจนขยับต่อไม่ได้

((อ่าห์ อย่าเกร็ง)) คนด้านบนโน้มลงจูบกลางหน้าผากชื้นของคนด้านล่าง พร้อมดันแก่นกายของตัวเองเข้าไป ในที่สุด โพรงกระต่ายก็รับมังกรได้เต็มตัว

“อ้ะ อ้ะ อ้ะ ค..คุณอี้ฟาน อย่าเพิ่ง” อี้ชิงรีบเกาะขอบโต๊ะด้านหลังไว้ทันทีเมื่อร่างสูงเริ่มขยับตัว แม้จะช้าๆ เข้าสุด ออกสุด แต่โพรงกระต่ายของอี้ชิงยังปรับตัวรับความใหญ่โตไม่ทัน มือสั่นเอื้อมไปลูบแผ่นท้องแข็งใต้เสื้อสีดำ พยายามอ้อนให้หยุดก่อน

คุณอี้ฟานยังใส่เสื้อผ้าครบ ทำไมมีแต่เราที่โป๊เล่า...ฮื่อ

แต่ดูเหมือนท่าทางอ้อนของเจ้ากระต่ายยิ่งทำให้มังกรด้านในขยายใหญ่ขึ้น อี้ฟานขบกรามแน่นอย่างอดทน สุดท้ายความหอมหวานตรงหน้าก็ยั่วเย้าเกินไป แขนแก่งดึงแขนบางให้พาดคอตัวเองทั้งสองข้าง ดึงสะโพกแน่นให้ขยับมาชิดอีก แล้วเริ่มบรรเลงรักทันที

ปั่บ! ปั่บ! ปั่บ! ปั่บ!

“อ้ะ! อ้ะ! อ้ะ! อ้ะ! ม..ไม่นะ อ๊า” หน้าขาแข็งแรงกระทบต้นขาขาวจนกลายเป็นสีแดง เสียงเนื้อกระทบกับและเสียงครางแทบขาดใจของอี้ชิงดังไปทั่วสวนวงกตด้านใน เจ้าตัวเล็กซุกหน้าเข้ากับบ่ากว้าง ขบกับกล้ามแน่นไว้ระบายความเสียว

((นอนลงไปดีกว่า)) อี้ฟานจับให้อี้ชิงนอนราบบนโต๊ะ เนื่องจากโต๊ะเล็กเกินไป ร่างสูงเลยจับส่วนล่างของอี้ชิงยกขึ้น ให้ขาขาวสองข้างเกาะเอวไว้ อี้ฟานจับมังกรสีคล้ำจ่อกลับช่องทางที่ชื้นแฉะกว่าเดิม ค่อมแขนทั้งสองข้างข้างตัวอี้ชิง ก้มหน้าลงจ้องมองคนรักที่เหงื่อเกาะพราวเต็มหน้า ปากอิ่มเม้มแรกจนแทบปริแตก และยิ่งเม้มหนักขึ้นเมื่อสะโพกสอบเริ่มขยับอีกครั้ง

((อย่าเม้ม ครางออกมา)) นิ้วโป้งของคุณอี้ฟานคลึงเยลลี่สีชมพูจนคลายออก แล้วก็แกล้งกระแทกแรงๆให้ใบหน้าหวานครางออกมาดังๆ

“อ้า!!”

นี่คงเป็นหนึ่งในไม่กี่เรื่องที่นายท่านแห่งมังกรแดงนึกเสียใจ เสียงที่เปล่งออกมาจากลำคอเล็กๆนั่นจะหวานซึ้งขนาดไหน อีกนานเท่าใดเขาถึงจะได้ยินมัน

“คุณอี้ฟาน ผ..ผม ผมจะ ถึง ถึงแล้ว! ฮ้า” คนตัวแดงเหมือนมะเขือเทศกระตุกแรง ช่องทางด้านหลังรัดแน่นเสียจนอี้ฟานเสียววาบ แครอทน้อยด้านหน้าสั่นหงึก พ่นน้ำหวานสีขาวขุ่นออกมาเปื้อนหน้าท้องตัวเอง

((อึก จางอี้ชิง)) กล้ามเนื้อลอนสวยของนายท่านอี้ฟานก็ขมวดเกร็งเช่นกัน กัดฟันกรอด เร่งสะโพกในช่วงสุดท้าย แก่นกายขยายจนสุด แล้วมังกรตัวใหญ่ก็พ่นพิษรักสีขาวอุ่นจำนวนมากใส่โพรงกระต่าย โน้มไปหน้ากดจูบหนักๆโดยที่ส่วนกลางยังเชื่อมติดกันอยู่

((เก่งมากเด็กดี)) อี้ฟานตั้งศอกสองข้างคร่อมร่างอี้ชิง พึมพำในลำคอ จูบไล่ลงมาเรื่อยๆ ตั้งแต่ต้นคอ แผ่นอก และหน้าท้องที่มีของหวานสีขุ่นเปื้อนอยู่ เหมือนคัพเค้กสีชมพูที่แต่งหน้าด้วยไอซิ่งเหลวสีขาว

“ฮื่อออ อย่าเลียนะครับ ม..มัน สกปรกนะ” หน้าท้องบางเกร็งขึ้นลง ยามที่ปลายลิ้นร้อนตวัดชิมรสชาติของอี้ชิง คุณอี้ฟานขยับตัวไปมา แก่นกายที่ปิดทางออกน้ำรักสีขาวก็ขยับไปมาจนอี้ชิงรู้สึกเสียด...และเสียว

((หึ แข็งอีกแล้ว))

“เปล่านะ!” อี้ชิงโบกมือปฏิเสธทันที แล้วเอามาปิดหน้าแก้เขิน คนบ้า! ล้อคนอื่นเขา ทั้งๆที่ตรงนั้น...ก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้นเหมือนกันนั่นแหละ

“หวา อ..อึก” ร่างเล็กลอยขึ้นจากโต๊ะ ข้างสองข้างยังเกี่ยวเอวสอบไปอยู่ อี้ฟานอุ้มอี้ชิงเดินไปรอบๆ อุ้มกระต่ายน้อยขึ้นและลง สวนจังหวะการสอดใส่ของตัวเอง

“ฮ้า..ฮะ” อี้ชิงเกาะอี้ฟานไว้เป็นลูกลิง ท่านี้ลึกสุดใจ ปากอิ่มต้องคอยพะงาบโกยอากาศให้หายใจทัน สุขและเสียวกว่าท่าที่แล้ว เพราะมีน้ำหล่อลื่นของคุณอี้ฟานอยู่ด้ายใน ซึ่งบางส่วนก็เคลือบทั่วความแข็งขืน และไหลตามเรียวขาหยดลงพื้น

“อะ อ๊า อะ ฮื่อ อย่ากัดสิครับ” อี้ชิงถูกอุ้มให้สูงกว่าอี้ฟาน แผ่นอกบางเลยอยู่ระดับไปหน้าหล่อพอดี และเจ้าลูกกวาดสีสดสองเม็ดนี่ก็ล่อสายตาให้เข้าไปชิม เข้าไปขบกันเล่นๆเหลือเกิน

ร่างสูงอุ้มคนตัวขาวเดินเข้าหากำแพงเถากุหลาบ อุ้มอี้ชิงลงแล้วจัดท่าให้ร่างบางหันหลัง สองมือโอบเอวไว้กันไม่ให้ร่างอ่อนเปลี้ยร่วงสู่พื้น แล้วเริ่มขยับสะโพกต่อ

ปั่ก ปั่ก ปั่ก

“อ๊า บะ แบบนี้ อื้อ ไม่นะ” อี้ชิงเกาะคู่มือหนาที่รัดเอวไว้ พยายามข่มอาการปั่นป่วน มังกรตัวใหญ่ของคุณอี้ฟาน แต่ละครั้งเข้าออกอย่างหนักแน่น หน้าขากระทบกับแก้มก้นนิ่มจนเกิดรอย

((เอนไปข้างหน้า อ่าห์)) อี้ฟานดันให้อี้ชิงเอนเข้าหาเถาดอกกุหลาบแดง ร่างบางเม้มปากเน้น เอ่ยขอโทษคุณแม่คุณอี้ฟานในใจ แล้วยกมือจับตรงที่ไม่มีหนามแหลม

ผมขอโทษจริงๆครับนายหญิง ฮือ

“อ้า อ้า อ้า” พออี้ชิงมีที่ยึดจับ อี้ฟานก็แยกขาขาวให้กว้างขึ้น เสยความร้อนเข้าลึกอีก เพิ่มความเร็วและแรงจนอี้ชิงแอ่นหลังคราง

ทั้งขาและมือสั่นไปหมด อี้ชิงไม่รู้ตัวว่าเผลอจิกใบไม้ดอกไม้ร่วงลงพื้นระบายความเสียวมากแค่ไหน ดวงตาคมเห็นกลีบดอกไม้ดอกโปรดร่วงเต็มพื้น อี้ฟานเอื้อมตัวไปข้างหน้า มือขวาเอื้อมหยิบกลีบกุหลาบมาหนึ่งกำมือ โปรยลงบนแผ่นหลังบางที่แอ่นโค้ง สีขาวน้ำนมของผิวตัดฉับกับสีแดงสดของกุหลาบ เมื่อของที่รักสองสิ่งอยู่ด้วยกัน ดุจดั่งงานศิลปะที่ทำให้นายท่านแห่งมังกรแดงแทบหยุดลมหายใจ

‘สวย สวยมาก’

อี้ฟานครางในใจ จดจ้องแผ่นหลังบางไม่วางตา พร้อมกระแทกไม่หยุดพัก แล้วตาคมก็เห็นที่สะบักซ้าย รอยแผลเป็นจากเหตุการณ์ครั้งนั้น ร่างสูงจ้องตาเขม็ง โน้มตัวลงใกล้กับรอยแผล ประทับริมฝีปากลงแน่น ขยับสะโพกแรงกว่าเดิม

“อ๊า เจ็บ! ฮือ คุณ..อี้ฟาน ผม อ้ะ อ้ะ” ความเจ็บแปลบจากสะบักซ้ายแล่นขึ้นมาทันที อี้ชิงลืมตัวตะโกนร้องบอกอี้ฟาน ไหนจะส่วนล่างของตนเองที่ปริ่มน้ำอีกครั้ง และช่องทางร้อนที่ถูกเสียดสีจนแทบละลาย

ไม่ไหวแล้ว อี้ชิงจะถึงอีกรอบแล้ว

“ฮ้า” และเป็นรอบที่สองที่แครอทจิ๋วไม่ได้ถูกสัมผัส แต่คลายน้ำแห่งความสุขออกมาเลอะกลีบกุหลาบด้านล่าง

“แฮ่กๆ”

อู๋อี้ฟานขยับกายรุนแรงและถี่เมื่อถึงช่วงโค้งสุดท้าย คราวนี้นายท่านไม่ได้ปลอดปล่อยด้านในแอ่งน้ำหวาน แต่ร่างสูงผละแก่นกายออก ขยับมือรูดรั้งอีกสามสี่ครั้ง เชื้อพันธุ์มังกรอย่างดีก็สาดเต็มแผ่นหลังของอี้ชิง เปรอะเปื้อนทั้งเนื้อตัวและกลีบกุหลาบแดง กระต่ายน้อยเกาะเถาวัลย์มือสั่น ก้นสีแดงแอ่นเด้ง โพรงกระต่ายสีหวานยังขมิบตอดอยู่ ใบหน้าขึ้นสีหันกลับมา ตาปรือมองอี้ฟานอย่างงงๆว่าทำไมถึงปล่อยลงบนหลัง

ถ้าไม่ติดว่าเจ้ากระต่ายเพิ่งหายป่วย และนี่ก็สองรอบแล้ว สงสัยคืนนี้ดอกกุหลาบบนกำแพง คงต้องร่วงหล่นสู่พื้นหมดทั้งสวนแน่นอน

*percum หรือเรียกว่า น้ำหล่อลื่น ลักษณะเป็นเมือกสีใส ออกมาก่อนการหลั่งอสุจิ